Verhaal Janneke

Janneke schreef onlangs de volgende krabbel op de AIA-Hyves. Die willen we natuurlijk met jullie delen!

Het heeft me geraakt. Ik heb gewoon God ervaren!
Ik mag dan wel jong zijn, maar dat betekent niet dat ik God nooit ervaar. Dit is een mailwisseling tussen mij en iemand waarbij ik een stukje inlever voor een christelijk blad in mijn gemeente:
(lang, I know… Maar ik zou graag willen dat je het (helemaal, ja) leest)

Mail 1:
Hi x, ik heb al een stukje geschreven voor de E&G, over een christelijk sportkamp waar ik deze zomer heen ben geweest. Hier komt ie:

AIA Sportkampen 2009 part 2
Wat houd dat in? Athletes In Action sportkampen 2009, tweede kamp. Nou, daar schiet je nog steeds niet veel mee op. Laat ik eens anders beginnen. Ik ben deze vakantie op een kamp geweest. Een christelijk sportkamp van Agapè, om precies te zijn. Je kan daar meerdere sporten beoefenen. Voetbal, basketbal, volleybal en streetdance. 3 X raden wat Lisa en ik deden… streetdance! Goed geraden! Pieter en Nienke zijn vaker geweest. Wat ik allemaal heb gedaan? Nou, je komt daar aan, met een auto, volgeladen met je enorme weekendtassen, extra koffers, plastic zakken, gymtassen, en nog meer prut. Dan moet je alles eruit slepen, sommige mensen met vijf tassen, sommige met een joekel weekendtas en een extra tas, en een ander geeft alles aan de volwassene die mee is en huppelt zelf alvast de zaal in. We moesten met ons team een naam bedenken en een yell bedenken. Best lastig! Die avond heeft iedereen even alles laten horen, originele yells! Wat je als streetdance team doet? Warming up (WAAH! Met buik- en bilspieroefeningen!) en leren! De streetdanceteams hebben de laatste dag een optreden! Iedere dag hadden we teamspirittalks, teenparty’s, gezelligheid en plezier. Wat we hebben gedaan wat ik wat minder leuk vond? De King’s race, dat is een soort zeskamp. Daar moest je namelijk buikschuifglijden, ik zat helemaal onder de prut (schuim)! De estafette waarbij je moest opdrukken in het zand (Blegh!), en van dat soort dingen waarvan je denkt: hoe verzinnen ze het?Wat ik het aller, aller, allerleukst vond? Hm… best lastig! Bij elke teenparty was een praatje,een soort korte preek. Op de dinsdag en woensdag hebben die me echt geraakt. Woensdag mocht je aan het einde op het podium komen, en gewoon zeggen wat je tegen de mensen wou zeggen. Ik zat de hele tijd te denken: Ik wil het podium op, ik wil iets zeggen. Maar wat dan? In mijn hoofd voorbereidend luisterde ik naar de anderen. Ik dacht: Ik ga gewoon! Of toch niet… ik doe het! Of toch niet… Uiteindelijk ben ik opgestaan, en het podium opgeklommen. Poeh, dat was best wel eng! Ik stond helemaal te trillen! Ik heb eerlijk bekend dat ik het doodeng vond om te doen, dat dit m’n eerste keer op AIA was en dat veel dingen me hebben geraakt. Ik had nog een boodschap, en liep daarna trillend naar mijn plek. Ik weet niet hoeveel mensen op het kamp hebben gehuild, maar ik weet zeker dat IEDEREEN minstens één keer heeft gehuild. Maar helaas, kwam ook aan dit geweldige kamp een einde. Waarom ik hier een stuk over schrijf? Omdat dit kamp mijn leven veranderd heeft, omdat het me heeft geraakt. En dat wou ik aan jullie kwijt. Dus ben je tussen de twaalf en zestien jaar, en denk je: Ik zou wel eens wat meer willen weten! Je kan altijd bij mij komen vragen, of ga naar de site: www.aiasportkampen.nl of naar de hyve: www.aia-sportkampen.hyves.nl
Groetjes, Janneke.

Mail 2:
Hoi Janneke,

Ik zie net dat je eigenlijk ook vraagt of dit wel in E&G kan en dat ik er nog niets op geantwoord heb….Sorry Janneke !
Maar natuurlijk is dit ook leuk voor E&G. Wat mij betreft gaan we dat gewoon plaatsen. OK ?
Weet je dat ik het heel dapper van je vind dat je daar op het podium stond en iets hebt gezegd ? En dat ik best benieuwt ben wat je boodschap was ? Ik wou dat ik er bij was geweest ! Geweldig !
Heb je nog een interview of sla je dit keer over ?
Ik hoor wel ff van je.

Gr.,
X

Mail 3:
Hoi x,

dank je dat je het wil plaatsen.
Wat ik daar gezegd heb?
Ik weet het niet precies,maar zoiets als dit:
“Hoi, ik ben Janneke. Dit is mijn eerste keer op AIA en ik vind dit doodeng om te doen, eigenlijk.
Maar ik zat de hele tijd al te denken: ik ga het podium op, ik wil iets zeggen. Mijn hart begon sneller te kloppen, de hele tijd, net. O en trouwens nu nog steeds.
In mijn hoofd voorbereidend wat ik ging zeggen luisterde ik naar jullie.
Toen ik wist wat ik wou zeggen dacht ik: ik doe het. of toch niet. of wel, gewoon doen! of niet. Het is zo eng! nee, gewoon doen. en daarom sta ik hier
Maar ik had dinsdag of zo, net zoals vele andere gevraagd aan God of Hij zeg maar, een teken wou geven, of Hij me wou raken deze week.
En dat heeft Hij gedaan. Vandaag. Vanavond. Hier. Het was gewoon zo mooi om te zien hoe de jongens gezegend werden door al de mannelijke coaches, hoe Nienke op het podium Foekje kwam troosten, het was gewoon zo mooi. En dan al jullie verhalen hier op het podium. Het heeft me geraakt. En ik wou graag iets zeggen.
God houd van jullie, en Hij neemt jullie zoals jullie zijn, en dat mogen jullie gewoon nooit vergeten!”
En toen heb ik huilend het podium verlaten. Maar ik was totaal niet de enige die moest huilen! Volgens mij hebben alle mensen gehuild, niet alleen DIE avond.
Groetjes, Janneke

Mail 4:
Wow ! Wat waar wat je zegt ! Wat is het dan leuk dat je zo’n kamp hebt met leeftijdgenoten en veel sporten, en dat je ook deze momenten hebt !
Gr.
X

Mail 5:
Ja, op dat kamp had je dus iedere avond een Teenparty, met een soort preek, maar dan dus echt, ehm, op jongeren gericht.
En dat heeft me vooral die avond geraakt. Maar de avond ervoor ook, toen heb ik met mijn ene coach gebeden.
Na dat kamp ben je echt heel blij, en voel je je ook gewoon dichter bij God. We hadden ook een keer “stille tijd” dan mochten we zeg maar doen wat we wouden, zingen of dansen voor God, of bidden of een brief voor Hem schrijven, of gewoon nadenken. toen heb ik een brief naar Hem geschreven, en later aan mijn team voorgelezen. Ik had ook over hen verteld. Mijn ene coach die straalt echt helemaal. En dat wil ik ook, zo stralen, zo dicht met God zijn.
Ik had echt gewoon een super gezellig team, een ik had ook een SUPERleuke tijd daar
Groetjes Janneke.

Mail 6:
Dan wordt je op zo’n kamp echt weer helemaal opgeladen hè ! Ik vind het echt heel erg geweldig wat je me verteld !

Gr.
X

Als je zelf ook een tof sportkamp heb gehad, kun je eens in je kerk vragen of je ook een stukje in het kerkblad mag schrijven. Zo kun je nog meer mensen enthousiast maken voor AIA Sportkampen!